Ad Astra

Φαντάζομαι πως οι περισσότεροι εδώ μέσα έχετε ψάξει για δουλειά, ή τουλάχιστον έχετε διαβάσει αγγελίες. Ποτέ μου δεν κατάλαβα αυτές τις αγγελίες στο Ελλαδιστάν. “Μισθός αναλόγως προσόντων”, “Ικανοποιητικές αποδοχές”, “Καλές απολαβές + bonus” κλπ. Δηλαδή καμία εταιρία στην Ελλάδα δεν δουλεύει με προϋπολογισμό? Αντί δηλαδή να σχεδιάζουμε την καρέκλα και να ψάχνουμε τον σωστό κώλο να τη γεμίσουμε, προσπαθούμε να φέρουμε την καρέκλα στα μέτρα του κώλου που βρήκαμε? Στις πολιτισμένες χώρες, συνήθως βλέπεις αγγελίες με ετήσιες απολαβές. Και δεν μιλάω μόνο για υπαλλήλους.. μιλάω για αγγελίες μεγαλοστελεχών με μισθούς εκατοντάδων χιλιάδων πολλές φορές.

Είμαι η Χ εταιρία και θέλω έναν άνθρωπο να μου κάνει ΑΥΤΗ τη δουλειά και είμαι διατεθειμένος να πληρώσω ΤΟΣΟ. Το “αναλόγως προσόντων “τι είναι δηλαδή? Αν ο υποψήφιος δηλαδή έχει 4 διδακτορικά και 10 χρόνια προϋπηρεσία στη NASA θα πάρει παραπάνω? Να καταλάβω δηλαδή.. Γιατί εκεί παίζει η άλλη καραμέλα του “Έχετε πολλά προσόντα και δεν μπορούμε να σας πληρώσουμε”.

Και πας μετά για συνέντευξη και έρχεται το κλασσικό,

- Πόσα θέλετε?.

- 19.000 € καθαρά το μήνα, 67% των μετοχών της εταιρίας, 100.000 € μπόνους υπογραφής, μία Corvette, τη μάνα σου και τον πατέρα σου.

Δηλαδή καλούμαι να κάνω κουμάντο στο μαγαζί του? Νομίζω ότι έχουν το μαχαίρι, έχουν και την πίτα.. Εγώ θα τους πω πόσο θα την κόψουν? Που βρισκόμαστε? Στο παζάρι του Πεκίνου? Τι ψάχνουνε δηλαδή να βρούνε? Κάποιον που μπορεί να κάνει τη δουλειά ή κανένα μαλάκα που θα δεχτεί να πάρει τη θέση με 200€ λιγότερα?

Και το αστείο συνεχίζεται με τη μυστικοπάθεια που υπάρχει στην Ελλάδα σχετικά με τους μισθούς. Όλοι θέλουν να το συζητήσουν, κανένας δεν βγάζει νούμερα στη φόρα. Όλοι μιλάνε με μεταβλητές, διανύσματα, διαφορικές εξισώσεις, υποθετικά σενάρια, παραδείγματα με τον μισθό του Χ φίλου τους, όλα αυτά για να μη βγει κανένα νούμερο στη φόρα.

Και φυσικά δεν μιλάω για επιχειρηματίες οι οποίοι φοροδιαφεύγουν, οπότε είναι λογικό να μην πολυμιλάνε αφού και οι τοίχοι έχουν αυτιά. Μιλάω για υπαλλήλους.. για ανθρώπους με ΙΚΑ, μισθωτούς υπαλλήλους των οποίων οι απολαβές είναι ξεκάθαρες απέναντι στο κράτος και δεν έχουν να φοβηθούν ούτε ΣΔΟΕ ούτε τίποτα. Για να μην δημιουργούνται δυσαρέσκειες και παρεξηγήσεις λέει.. Γιατί να παρεξηγηθώ ρε χάχα? Επειδή ο Χ συνάδελφος παίρνει παραπάνω από εμένα? Μαγκιά του! Γιατί βγάζει τη μισή δουλειά από αυτή που βγάζω εγώ? 2 φορές μαγκιά του!

Κρατάει κάποιος κανένα δεμένο κάπου? Νομίζεις ότι αξίζεις παραπάνω? Ζήτησέ τα και αν δεν τα πάρεις πήγαινε αλλού να τα πάρεις. Αυτή είναι η ελεύθερη αγορά. Το κίνητρο είναι δηλαδή το πόσα παίρνει ο άλλος? Βάλε έναν στόχο με τον εαυτό σου και κυνήγα τον. Ο άλλος μπορεί να τα παίρνει γιατί είναι βύσμα, γιατί είναι γλύφτης, γιατί είναι παπατζής, γιατί κάνει καλές πίπες, γιατί είναι καλύτερος από εσένα, γιατί είναι πιο τυχερός από εσένα.. Δεν σε αφορά… Τον ζηλεύεις? Κάνε τα ίδια.. Δεν μπορείς? Δεν θες? Τότε προς τι η γκρίνια? Μόνο το μισθό του θες?

Επίλογος. Καλύτερα να ξυπνήσουμε. Η μυστικοπάθεια ευνοεί μόνο τους εργοδότες. Θολώνουν την εικόνα της αγοράς ώστε κανένας από τους υποψήφιους εργαζόμενους να μην είναι σίγουρος για τις επιλογές του. Και σε συνδυασμό με την ανεργία και την ακρίβεια που υπάρχει καταφέρνουν όχι μόνο να έχουν τα πρόβατα να δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί, αλλά να αλληλοτρώγονται και μεταξύ τους.

Ήταν κάποτε ένας Ινδιάνος ο οποίος ζούσε δίπλα στη θάλασσα με τη γυναίκα του. Τυπική λιτή ινδιάνικη ζωή, κάθε μέρα ο ινδιάνος ψάρευε 2 ψάρια, ένα για τον εαυτό του και ένα για τη γυναίκα του. Τα βράδια του τα περνούσε με τον τυπικό ινδιάνικο βαρετό τρόπο, αραλίκι, πίπα της ειρήνης, σαμανοτελετές με τους ινδιάνους από το παρακάτω αντίσκηνο κλπ.

Μια μέρα εκεί που ψάρευε τον πλησιάζει ένας αμερικανο-γιαπι-επιστρέφω-στη-φυση-για-3-μέρες τύπος. Τον είχε παρατηρήσει που ψάρευε τα 2 του ψάρια οπότε κάθετε δίπλα του και τον ρωτάει:

- Γιατί ψαρεύεις 2 ψάρια?

- Ένα για εμένα και ένα για τη γυναίκα μου.

- Και γιατί δεν ψαρεύεις 10 ψάρια?

- Γιατί να ψαρεύω 10 ψάρια?

- Θα τρως 1 εσύ, 1 η γυναίκα σου και θα πουλάς τα 8 για να βγάζεις χρήματα.

- Και μετά?

- Θα το κάνεις αυτό για λίγο καιρό μέχρι να μαζέψεις χρήματα για να πάρεις μία βάρκα.

- Και μετά?

- Με τη βάρκα θα μπορείς να ψαρεύεις 100 ψάρια. Θα τρως 1 εσύ, 1 η γυναίκα σου και θα πουλάς τα 98 βγάζοντας περισσότερα χρήματα.

- Και μετά?

- Αφού το κάνεις αυτό για λίγο καιρό, θα έχεις μαζέψει αρκετά χρήματα για πάρεις ένα καΐκι.

- Και μετά?

- Με το καΐκι θα μπορείς πλέον να βγαίνεις στα ανοιχτά και να ψαρεύεις 1000 ψάρια την ημέρα. Θα τρως 1 εσύ, 1 η γυναίκα σου και θα πουλάς τα 998 βγάζοντας περισσότερα χρήματα.

- Και μετά?

- Θα το κάνεις αυτό για λίγο καιρό, θα αγοράσεις και άλλα καΐκια μέχρι να κάνεις έναν μικρό στόλο από αλιευτικά.

- Και μετά?

- Με το στόλο θα μπορείς να ψαρεύεις 10.000 ψάρια την ημέρα. Θα τρως 1 εσύ, ένα η γυναίκα σου και θα πουλάς τα 9.998 βγάζοντας πολλά χρήματα.

- Και μετά?

- Δεν έχει μετά. Θα έχεις ένα δικό σου στόλο από αλιευτικά. Θα είσαι πλούσιος, θα δουλεύουν άλλοι για εσένα και εσύ θα κάθεσαι.

- Γιατί τώρα τι κάνω???

Καλά καθόμουν στον καναπέ μου, είχα αρχίσει να σκουντουφλάω και από τη νύστα και να χαζοκοιμάμαι, “Ωραία” σκέφτόμουνα.. “Θα κοιμηθώ και νωρίς σήμερα.. πριν τις 12 μετά από αρκετό καιρό”.

Και βαράει το ρημαδιασμένο το τηλέφωνο, το σηκώνω μέσα στη ζαλούρα μου, δώδεκα και κάτι. Ήταν ένας φίλος που δουλεύει σε περιοδικό αυτοκινήτου…

-Έλα μου λέει, σε ξύπνησα?
-Όχι του λέω (το κλασσικό ψέμα) απλά είμαι έτοιμος να την πέσω..
-Έχω μία Corvette για τεστ, αλλά δεν θα την κρατήσω πολλές μέρες, να έρθω να σε μαζέψω?

Μικρή παύση, μου την είχε ταγμένη πολύ καιρό τώρα και μάλλον δεν θα είχα άλλη ευκαιρία..

-Δε γαμιέται λέω, έλα!

Το αμάξι είχε μεγάλη πλάκα, χουλιγκανισμός κανονικός! Καταπίνει το δρόμο… Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι πως ένα βράδυ είπα και εγώ να κοιμηθώ νωρίς.. Δε με θέλει μαλλον, δε με θέλει…

Και αύριο το πρωί θα στριφογυρίζω στο κρεβάτι και θα βρίζω το ξυπνητήρι.. Θα αναρωτιέμαι “άξιζε να χαλάσω τον ύπνο μου”? Δεν ξέρω.. αλλά δύσκολα θα συγχωρούσα τον εαυτό μου αν επέλεγα την ξενέρωτη οδό. Όχι βέβαια πως το να πας μια γρήγορη βόλτα με ένα supercar είναι κάτι σημαντικό. Αλλά είναι αυτά τα μικρά πράγματα στη ζωή, το αλατοπίπερο που λέμε.. Μικρές στιγμές μεταξύ φίλων που τις συζητάς μετά από χρόνια και σχηματίζεται ένα χαμόγελο νοσταλγίας στο πρόσωπό σου…

Για να πάει καλά το ΣΚ και να φέρουμε τύχη στην Άννα Βίσση για την Eurovision.

Η παρακάτω φωτογραφία έχει κάνει τον γύρο του κόσμου 12 φορές και φέρνει καλή τύχη σε όποιον την έχει μαζί του. Μην την αγνοήσετε είναι πολύ ισχυρή. Ένας άνθρωπος από το Ιράκ έστειλε την φωτογραφία σε 133 ανθρώπους, την επόμενη μέρα μπήκανε οι Αμερικάνοι και έσωσαν τη χώρα. Η φωτογραφία είναι ευλογημένη από τον Χριστόδουλο. Προωθήστε τη φωτογραφία σε όσο περισσότερους ανθρώπους μπορείτε.

ΥΓ. RD thanks για την έμπνευση.

We are trying to take over the Blog!!!!!