Βιαζόμαστε??? July 20, 2006
Posted by atron in Uncategorized.20 comments
Μερικές φορές πραγματικά ντρέπομαι για τη χώρα μας και το γεγονός ότι είμαι Έλληνας. Ειδικά όταν έχει να κάνει με θέματα προτεραιότητας και γενικότερα οποιουδήποτε είδους “ουρά” (σούπερ μάρκετ, τράπεζες κλπ.). Αν δεν προσπαθεί κάποιος να σου φάει τη θέση, φαινόμενο το οποίο έχει κάπως περιοριστεί τα τελευταία χρόνια, σίγουρα δεν πρόκειται να προσφέρει τη σειρά του σε περίπτωση που ο υπάλληλος απευθυνθεί από λάθος πρώτα σε αυτόν. Θα φάει τη σειρά του φουκαρά που περιμένει και κατά 99% αν του πεις κάτι, θα ρίξει το σφάλμα στον υπάλληλο! Μάλιστα, είμαστε επιπλέον και κότες να πάρουμε ευθύνη των πράξεών μας!
Αλλά αυτά είναι πταίσματα σε σχέση με τα έκτροπα που συμβαίνουν στους αυτοκινητόδρομους. Ο Έλλην πίσω από το τιμόνι μεταμορφώνεται! Ελευθερώνει το ζώο που κρύβει μέσα του! Γίνεται θηρίο, αγρίμι μέσα σε κλουβί (αυτοκίνητο). Θα κορνάρει, θα βρίσει, θα χωθεί, θα παρανομήσει, θα βάλει σε κίνδυνο τα πάντα που βρίσκονται σε ακτίνα μέτρων από το κλουβί του και όλα αυτά γιατί? Για να βρεθεί ένα κλουβί πιο μπροστά!
Δεν καταλαβαίνω τίποτα πλέον… Προς τι ο σεληνιασμός, γιατί τόση βιασύνη? Σε όλα τα επίπεδα.. Δηλαδή εξαρτόμαστε από το 5-λεπτο? ΟΛΟΙ? Ένας, δύο, τρεις, μπορεί όντως να βιάζονται. Αλλά ΟΛΟΙ??? Και μην μου αρχίσουν πάλι οι Ελληναράδες ότι οι ξένοι είναι έτσι και αλλιώς. Έχουν 1000 στραβά που δεν έχουν οι Έλληνες. Αλλά στο θέμα της σειράς και της προτεραιότητας είναι όλοι τους πιο κύριοι.
Δεν είναι ότι έγινε κάτι σημαντικό αν σου φάει κάποιος τη σειρά. Η κουτοπονηριά και το ψευτονταηλίκι είναι που με πειράζουν. Έλα ζήτησέ μου τη σειρά μου και θα σου την δώσω ευχαρίστως και χωρίς να σου ζητήσω το λόγο. Μη με αγνοείς όμως. Μην το παίζεις ότι δεν με είδες, ξέρω ότι με είδες. Μην το παίζεις αθώα περιστερά, ξέρεις πολύ καλά τι κάνεις. Αν θες, κοίτα στα μάτια όλους τους συνανθρώπους σου και πες τους “Είστε όλοι ΠΟΛΥ μαλάκες που περιμένετε!” και μετά πήγαινε πρώτος στη σειρά. Αλλά όχι άλλο δήθεν και όχι άλλο την πάπια.. Ας αρχίσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν άνθρωποι σε μερικά απλά θέματα και ίσως κάποτε γίνουμε και Άνθρωποι..

